เรามีเรื่องเล่าให้ฟัง

ทุกคนเราอยากจะเล่าว่าเวลาที่อยู่กับใครสักคนแล้วร฿เสสึกอึดอัดจะยอมทนอยู่ป่ะะตอนนี้เราอึดอัดมากๆเวลาไปมหาลัยอ่ะคือเราเข้ากับเพื่อนไม่ได้เลยคุยกับใครก็ไม่ได้เวลาคุยก็ไม่อนากคุยด้วยจนตอนนี้อ่ะอยากแก้ปัญหาอ่ะบางทีเราเครียดจนนอนไม่หลับอ่ะตื่นเช้าต้องไปเจอคนในสาขาอีกแล้วเหรอเวลารับน้องอ่ะสาขานี้ก็รับแบบกดดันอ่ะแล้วแบบเราต้อวรู้สึกผิดป่ะที่เรารู้สึกกดดันอ่ะเวลาสายรหัสอ่ะเราก็ซื้อขนมซื้อของไปให้คนอื่นตลอดแต่พอเราบ้างอ่ะไม่มีใครคิดจะสนใจเราเลยเราใส่ใจคนอื่นตลอดแล้วเราอ่ะมีใครใส่ใจเราบ้างป่ะเราพยายามเพื่อคนอื่นตลอดแล้วกับเราอ่ะมีใครพยายามเพื่อเราบ้างป่ะทุกวันนี้อ่ะมีใครรักเราจริงๆบ้างป่ะไปเรียนมหาลัยก็ไปเรียนคนเดียวเเทนที่จะมีเพื่อนแบบคนอื่นเวลาคนในสาขาเดือดร้อนต้องการคนพึ่งพาก็มาพึ้งพาเราแต่พอเราอยากพึ้งพามันกลับให้เราไม่ได้เลยอ่ะชอบเเล่าเรื้อวที่มันไร้สาระให้เราฟังเหมือนแบบเล่นกับความรู้สึกเรามากๆอ่ะคือรู้สึกไม่โอเครอ่ะเวลาทำอะไรก็ต้อวรู้สึกผอดตลอดเวลาอันนีเคือไม่โอเครคือบางครั้งนัวเองผิดแต่ไม่ยอมรับผอดต้องเป็นคนอื่นตลอดทั่ยอมรับผอดอ่ะแล้วคนอื่นก็หมดคำพูดแล้วอ่ะที่จะพ฿ดเพราะมันน่าอคดอัดน่าเบื่อในเวลาเดียวกันมีใครป่ะอยากพูดกับเขาอ่ะแล้วแบงในสาขากันเองด่ากันเองสรุปแล้วควรทำไงอ่อนี่มันก็ปีกว่าๆและความสามัคคียังหาไม่เจอเลยเวลาคุยกันก็ก่ากันเหมือนทะเบาะกันทุกวันชีวิตมีแต่เรื่องทะเลาะกันหรือยังไงอ่ะเวลารับน้องก็ต้องให้ลงคลิปใส่คลิปทำน฿้นนี่นั้นเคยถามสักคำป่ะว่าอยากทำอ่ะแล้วอีกอย่างให้แสเงออกในสิ่งที้ไม่อยากทำเลยอ่ะเวลาทำอะไรทำต้องบังคับคนอื่นด้วยว่ะคุยกับใครแล้วอึดอัดคุยกับคนในสาขาก็อึดอัดเพราะระบายใหเใครฟังไม้ได้เลยเเวลสคนอื่นมีปัญหามาเล่าให้เราฟังตลอดว่าแบบเรามีปัญหานะช่วยแก้ให้เราหน่อยพอเรามีปัญหาอ่ะมีใครช่วยเราบ้างเอางีเดีกว่าเงลามีงานอ่ะเคยคิดอยากจะรับผิดชอบกันป่ะ งานสมัยก่อนเราก๋ต้องทำคนเดียวไม่มีใครช่วยเลยแล้วเข้ามหาลัยนึกว่าชีวิตจะมีความสุขปล่าวเลยไม่มีเลยจ้า ไม่มีความสุขเลยเวลาคุยกับเพื่อนก็ต้องใส่หน้ากากตลอดเวลาขนสดเราไม่ใส่หน้ากากคนอื่นก็ใส่ทำเป็นว่าอารมณ์ดีแล้วก็นินทาเราลับหลังอ่ะเอาคลิปเราไปลงในกลุ่มหาว่าเราไม่เหมือนคนอื่นเราทำยูท฿ปก็เอาคลิปเราไปเปิดหน้าจอโปรเจคเตอร์ ทำไม่ว่ะเวลาทำงานแม้งคิดเองไม่เป็นเหรอเป็นผู้หญิงด้วยกันแท้ๆทำไมไม่ดห็นใจกันบ้างเวลาใงานก็ควรหัดช่วยไม่อยากแต่จะลอกของคนอื่นตลอถึงจะพอบอกว่าเราเก่งน฿้นนี่นั่นสุดดเวลาป่ะนี่ต้องอดมนขนาดไหนเวลาเรรียนก็นึกว่าจะมีความสุขแหละแต่สุดท้ายไม่ว่าจะโตจะยังไงก็แล้วแต่ก็เจอแแต่คนแบบนี้อ่ะพยายามทำตัวดีๆอยากเจอเพื่อนดีๆสุดท้ายก็ได้แต่คนที่คบเราเพื่ออะไรว่ะบ้างครั้งพอเราทำตัวที่แบบดีมากๆห็เข้ามาเวลาเราทักข์ไม่มีใครสนใจเราเลยอ่ะรู้สึกแย่อ่ะ รู้สึกแบบทำไมต้องอยู่ตัวคนเดียวด้วยว่ะ เหงาอ่ะรู้สึกโดดเดี่ยวทำไมต้องอยู่คนเดียวด้วยว่ะงานกลุ่มเพื่อนก็ช่วยทำไมว่ะการที่เราทำความดีมากตลอดทำไมเมื่อไหร่จะมีคนเห็นคุณค่าในสิ่งมี่เราทำบ้างว่ะ อยากจะพูดตรงก๋ต้องพูดอ้อม เพื่ออะไรอ่ะ บ้างครั้งอึดอัดกับหลายๆอย่างทีเข้ามาในชีวิตรู้แหละเดียวมันก็ผ่านไปแต่เชื่อเถอะทุกครั้งที่พูดที่ผ่านไปสุดท้ายมันก็อยู่ในควาใทรงจำของเรสอยู่ดีอ่ะทุกครัเงที่ต้องสู้ๆกับขีวิตอยากมีเคียงข้างเวลาเรสทุกข์ก็อย๋ข้างเเราเวลาสุขอยู่ข้าง เห้อบางครั้งก็อยากเป็นคร฿การเปฯคร฿อาจจะได้เจอเพื่อดีๆบ้างก็ได้รู้สึกท้อแท้ในขีวิตอ่ะเพื้อนในสาขาก็น้อยเวลาเลือกคบเนี่ยก็เหนื่อยหน่อยอ่ะ คนน้อยร฿้สึกเศร้ามากๆ